Mar 16, 2012

വിജയം…

ജയപരാജയങ്ങളുടെ വേലിക്കെട്ടുകൾ ആപേക്ഷികതയെന്ന മായാമരീചീകയിലലിയുമ്പോൾ ചിന്തകൾക്ക്‌ മരണത്തിന്റെ തണുപ്പ്‌...

വിഷം നുരയുന്ന ചഷകങ്ങളിൽ നാഴിക നീളുന്ന വിജയത്തിന്റെ കാഹളം മുഴങ്ങുമ്പോഴും അതിനുമപ്പുറം വിരുന്നുവരുന്ന ലോകം നിന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു...
"നീ പരാജിതനാണ്‌…"

സുഖദുഃഖജയപരാജയങ്ങൾ ആപേക്ഷികമെന്നുറപ്പിക്കാൻ മനസിനെ ശാസിക്കുമ്പോൾ മനസ്സാക്ഷി ചിരിക്കുന്നു…
ഒരു മുഴം കയറിന്റെ ദയവിൽ കിട്ടിയ ഉയർച്ചയിൽ ലോകത്തെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാം...
ഇനി ശാന്തമായ്‌ ഉറങ്ങാം...

Oct 22, 2011

സുഹൃത്തേ, നിനക്കു നന്ദി!

മറ്റെല്ലാം കേട്ടിട്ടുമാത്മാർത്ഥ
ഹൃദയമുണ്ടെനിക്കെന്നൊരു
അഹങ്കാരമുള്ളിൽ ജ്വലിച്ചിരുന്നു.

അഭിമാനമെന്നോർത്തു ഞാൻ
കാത്തൊരാ തപ്തഹൃദ് വികാരം,
വെറും കാറ്റൂതി വീർത്തൊരു കളി
ബലൂൺ മാത്രമെന്നെന്നെ പഠിപ്പിച്ച
പ്രിയസുഹൃത്തേ നിനക്കെന്റെ നന്ദി!

Jul 27, 2011

മനസിലെ രണ്ടാമൂഴം





വൈകിട്ടത്തെ വെടിവട്ടത്തിനിടയിൽ എം.ടി സംസാരവിഷയമായി. അതിൽ രണ്ടാമൂഴവും. തീറ്റക്കൊതിയനെന്ന് മാത്രമറിഞ്ഞ ഭീമസേനന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെ വീണ്ടുമൊരു യാത്ര!

ഭീമസേനൻ.എന്നും ജീവിതത്തിൽ യുധിഷ്ഠിരന്റേയും പ്രശസ്തിയിൽ അർജ്ജുനന്റേയും പിന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടി വന്നവൻ! പാഞ്ചാലിയെ വേട്ട അർജ്ജുനനെ തൂണേന്തി രക്ഷിച്ചവൻ! ഒരിക്കലും തന്നെ സ്നേഹിക്കില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും, മരണം വരെ പാഞ്ചാലിയെ സ്നേഹിച്ചവൻ! പാഞ്ചാലിയെ പണയം വച്ചതിനു ജ്യേഷ്ഠന്റെ കരങ്ങൾ ചുട്ടെരിക്കാൻ പോയവൻ. കല്യാണസൗഗന്ധികത്തിനായി ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടാൻ ധൈര്യം കാട്ടിയ ഒരേ ഒരുത്തൻ. ദ്രൗപതിയുടേ മുടി കെട്ടാൻ ദുശ്ശാസനന്റെ ചോര കൊണ്ട് കുളം കുത്തിയവൻ. പാഞ്ചാലിയുടെ ചിരിമുഴങ്ങാൻ ഭാരതയുദ്ധം മുഴുവൻ ചുമലിലേറ്റിയവൻ. നൂറ്റൊന്ന് കൗരവരേയും തന്റെ പ്രിയതമയുടേ പ്രതിജ്ഞയ്ക്കായി കാലപുരി പൂകിച്ചവൻ.ചൂതാട്ടസഭയിൽ നാലുപേരും പെരുംമൗനത്തിന്റെ വത്മീകം സ്വയം വാരിമൂടിയപ്പോഴും, ദുര്യോധനന്റെ രക്തത്തിനായി അലറിവിളിച്ചവൻ. കൃഷ്ണബുദ്ധിയുടേ സൂര്യതേജസ്സിൽ അർജ്ജുനൻ തിളങ്ങിനിന്നപ്പോൾ മറഞ്ഞുപോയ നക്ഷത്രം.

അവൻ തോറ്റത് രണ്ട് പേർക്ക് മുന്നിൽ മാത്രം. ജ്യേഷ്ഠനായ കർണന്റെയും പിന്നെ പ്രാണൻ കൊടുത്ത് പ്രണയിച്ച ദ്രുപദപുത്രിയുടേയും. ഒടുക്കം സ്വർഗവഴിയിൽ വീണുപോയ പാഞ്ചാലിയെ മധ്യമപാണ്ഡവൻ പിന്നിലുപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, തിരികെച്ചെന്നവൻ. ആ മഹാരഥന്റെ മടിയിൽ കിടന്നും അർജ്ജുനനായി വിലപിച്ച പാഞ്ചാലി മാത്രമാകും ഒരു പക്ഷേ ആ മനുഷ്യനെ തോല്പിച്ചത്.

വെടിവട്ടം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഭീമൻ മനസിന്റെ പടിയിറങ്ങാൻ മടിച്ച് നിൽക്കുന്നു. തന്നെ തീറ്റക്കൊതിയനെന്ന് പരിഹസിച്ച മനസിനോട് പരിഹാസത്തോടെ പറയുന്നു, നീ നിന്നിലേക്ക് നോക്കൂ. മറ്റൊരു ഭീമനെ കാണാം!!

കൊടുത്ത സ്നേഹം തിരികെക്കിട്ടാതെ, പാഞ്ചാലിയെ വേട്ടതല്ലാതെ ഒന്നും സ്വയം ചെയ്യാത്ത അർജ്ജുനന്റെ അനർഹപ്രൗഢിക്ക് മുന്നിൽ തിളക്കമറ്റു നിൽക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട മഹാശക്തൻ. പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളതിനെയെല്ലാം വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വരച്ചു വച്ച മഹാമുനി, ഭീമസേനന്റെ പ്രതിച്ഛായയിൽ ഒളിപ്പിച്ച് വച്ചതാരെയായിരുന്നു? നമ്മിൽ പലരുമുണ്ട്. ഭീമസേനനെ പോലെ മാറുപിളർന്ന ചോര കൊണ്ട് മുടി കഴുകിയില്ലെങ്കിലും, അനർഹന്റെ പ്രൗഢിയിൽ തളർന്ന് പോകേണ്ടി വന്നവർ. താത്കാലിക ഭൗതിക നേട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്ക് മുന്നിൽ തകർന്നു പോയ ഉത്കൃഷ്ടമായ ആദർശങ്ങൾ. സ്വന്തം സ്വത്വം അടിയറ വച്ച്  അന്യന്റെ അനർഹപ്രൗഢിക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിച്ച് നിൽക്കാനെന്നും മത്സരിക്കുന്ന ഭാരതം. അങ്ങനെ നിരവധി. നാമെല്ലാം ഒന്നല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ഭീമസേനന്മാരാകുന്നു. അപ്പോഴും നാം അവനെ പരിഹസിക്കുന്നു : തീറ്റക്കൊതിയനെന്ന്.